Born To Be Wild

Tag: ειδησεις τωρα

  • Βικτώρια Δέλλα Ηλικία, ίνσταγκραμ και το σπαρακτικό αντίο στην κορυφαία μάνα Γωγώ Μαστροκώστα

    Μια 16χρονη καρδιά προσπαθεί ν’ αντέξει το ισχυρότερο σοκ! Η Βικτώρια Δέλλα κόρη του Τραϊανού Δέλλα και της Γωγώς Μαστροκώστα φωνάζει τον πόνο της για τον θάνατος της μητέρας της, μέσα από την προσωπική της σελίδα. Ποια είναι η λαμπερή Βικτώρια; Πόσα γνωρίζετε ως σήμερα για τη ζωή της; Η Βικτώρια Δέλλα γεννήθηκε το 2008 (είναι 16 χρονών), πηγαίνει ακόμα σχολείο στην Αθήνα, και η γέννησή της ήταν ένα κανονικό θαύμα, αφού ήρθε στον κόσμο μόλις λίγους μήνες μετά την πρώτη διάγνωση της Γωγώς Μαστροκώστα με τον καρκίνο, δίνοντάς της τη δύναμη να παλέψει.

    Η αδυσώπητη πλευρά της ζωής

    Η ζωή είναι πολύ άδικη και μερικές φορές σε χτυπάει εκεί που πονάς πιο πολύ. Όλος ο κόσμος έχει συγκλονιστεί από τον χαμό της Γωγώς Μαστροκώστα, αλλά το μυαλό όλων μας πάει κατευθείαν στην κόρη της, τη Βικτώρια Δέλλα. Το κορίτσι αυτό γεννήθηκε το δύο χιλιάδες οκτώ, που σημαίνει ότι σήμερα είναι μόλις δεκαέξι χρονών, ένα παιδί στην πιο τρυφερή ηλικία, που αντί να χαίρεται τα νιάτα της και να σχεδιάζει το μέλλον της, αναγκάζεται να αποχαιρετήσει τον πιο δικό της άνθρωπο, τη μάνα της.

    Το κορίτσι αυτό γεννήθηκε το δύο χιλιάδες οκτώ, που σημαίνει ότι σήμερα είναι μόλις δεκαοκτώ χρονών. Είναι ένα παιδί που μόλις τελειώνει το σχολείο και ετοιμάζεται για τα επόμενα βήματά του, και αντί να χαίρεται τα νιάτα της, αναγκάζεται να αποχαιρετήσει τον πιο δικό της άνθρωπο, τη μάνα της.

    Το θαύμα της γέννησης το 2008 και η μάχη που έδινε από κούνια μαζί με τη Γωγώ.

    Η ιστορία αυτού του κοριτσιού κρύβει πίσω της ένα συγκλονιστικό παρασκήνιο. Η Βικτώρια ήρθε στον κόσμο ως ένα αληθινό θείο δώρο, καθώς η Γωγώ Μαστροκώστα έμαθε για το σοβαρό πρόβλημα της υγείας της και τον καρκίνο μόλις λίγους μήνες μετά τη γέννηση της κόρης της. Το μωρό αυτό έγινε η μοναδική δύναμη και η σανίδα σωτηρίας για να παλέψει η Γωγώ με την ασθένεια. Μεγαλώνοντας στα νότια προάστια, η Βικτώρια έβλεπε τη μάνα της να βγαίνει πάντα νικήτρια, έχοντας κληρονομήσει από εκείνη το πεισματάρικο βλέμμα και την εντυπωσιακή της εμφάνιση.

    Η στάση ζωής μακριά από τη δημοσιότητα και ο βράχος που λέγεται Τραϊανός Δέλλας.

    Η Βικτώρια, παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε με δύο πασίγνωστους γονείς, τον Τραϊανό Δέλλα και τη Γωγώ, δεν θέλησε ποτέ να γίνει μαϊντανός στα περιοδικά και στα κοινωνικά δίκτυα. Κράτησε το προφίλ της στο ίνσταγκραμ κλειστό και προστατευμένο, μένοντας ένα μαζεμένο παιδί, αφοσιωμένο στο σπίτι του. Τώρα, σε αυτές τις μαύρες ώρες στον Ευαγγελισμό, στέκεται σαν παλικάρι στο πλευρό του πατέρα της που έχει γίνει σκιά του εαυτού του. Τα λόγια της ραγίζουν και τις πέτρες, αποδεικνύοντας ότι ο χρόνος που αφιέρωσε σε αυτή τη σπουδαιότερη γυναίκα της ζωής της είναι η μόνη περιουσία που δεν θα της πάρει ποτέ κανένας θάνατος.

    Το σπαραξικάρδιο αντίο στη Γωγώ Μαστροκώστα και ο βράχος που λέγεται Τραϊανός Δέλλα.

    Αυτό το μεσημέρι, οι αναμνήσεις είναι η ίδια μας η ζωή και μια ματιά στις παλιές φωτογραφίες της Γωγώς σε κάνει να δακρύζεις, σκεπτόμενος την ατμόσφαιρα που επικρατεί τώρα στο σπίτι τους. Η Βικτώρια στάθηκε παλικάρι όλο αυτόν τον καιρό που η μάνα της μπαινοέβγαινε στον Ευαγγελισμό, δίνοντας κουράγιο στον πατέρα της που είχε γίνει σκιά του εαυτού του πάνω από το κρεβάτι του πόνου. Τα λόγια της για τη Γωγώ ραγίζουν και τις πέτρες, αποδεικνύοντας ότι ο χρόνος που αφιέρωσε σε αυτή τη σπουδαία γυναίκα είναι η μόνη περιουσία που δεν θα της πάρει ποτέ κανένας θάνατος.

  • Ηλιούπολη Δύο 17χρονες έπεσαν από την ταράτσα – Ηλιούπολη Τι έγραφε το σημείωμα αυτοκτονίας που άφησαν πίσω τους

    Ηλιούπολη Δύο 17χρονες έπεσαν από την ταράτσα – Ηλιούπολη Τι έγραφε το σημείωμα αυτοκτονίας που άφησαν πίσω τους. Δεν είναι απλά μια τραγωδία. Είναι ένα εκκωφαντικό, ματωμένο σήμα κινδύνου από μια γενιά που λυγίζει βουβά κάτω από το βάρος ενός κόσμου που δεν τη χωράει. Το μεσημέρι της Τρίτης, στην Ηλιούπολη, ο χρόνος σταμάτησε. Δύο ανήλικα κορίτσια, δύο ψυχές μόλις 17 ετών, πιάστηκαν από το χέρι και βούτηξαν στο κενό από την ταράτσα ενός έκτου ορόφου στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Δεν έπεσαν απλά στο τσιμέντο. Συνθλίφτηκαν πάνω στην αμείλικτη πραγματικότητα μιας κοινωνίας που, αντί να αγκαλιάζει τα παιδιά της, τα μετατρέπει σε μηχανές παραγωγής επιδόσεων, φορτώνοντάς τα με προσδοκίες, άγχη και αδιέξοδα.

    Οι Αρχές που έφτασαν στο σημείο, βρέθηκαν μπροστά στο πιο σκληρό τεκμήριο αυτής της κοινωνικής αποτυχίας: ένα χειρόγραφο, κοινό σημείωμα αυτοκτονίας. Μέσα εκεί, αποτυπώθηκε όλη η απελπισία της εφηβείας που πνίγεται. Με τρεις λέξεις που καίνε τα σωθικά, τα δύο κορίτσια έγραψαν: «Συγγνώμη, σας αγαπάμε πολύ». Στο υπόλοιπο κείμενο, η μία από τις μαθήτριες προσπαθούσε να εξηγήσει τους βαθύτερους προσωπικούς λόγους της απόφασής τους. Μιας απόφασης που ωρίμασε μέσα στο σκοτάδι της μοναξιάς, εκεί όπου τα παιδιά μας νιώθουν ότι δεν έχουν πού να ακουμπήσουν, όταν οι απαιτήσεις της ζωής γίνονται ασήκωτες.

    Το Ασκληπιείο Βούλας μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε σκηνικό αρχαίας τραγωδίας. Για το ένα κορίτσι, η πτώση ήταν ακαριαία· το νήμα της ζωής της κόπηκε βίαια πριν προλάβει να ανθίσει. Η δεύτερη 17χρονη νοσηλεύεται αυτή την ώρα σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, διασωληνωμένη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, δίνοντας μια απέλπιδα μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

    Η ΕΛ.ΑΣ. αναζητά απαντήσεις στο περιβάλλον τους, εξετάζοντας αν το εξοντωτικό, απάνθρωπο άγχος των Πανελλαδικών εξετάσεων ή η γενικότερη ψυχολογική πίεση μιας καθημερινότητας που απαιτεί συνεχώς «αριστεία» και τέλειες εικόνες, τις οδήγησε στο να κλειδώσουν την πόρτα της ταράτσας. Η κοινωνία μας πρέπει να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Όταν δύο 17χρονα παιδιά επιλέγουν τον θάνατο αντί για το μέλλον, το λάθος δεν είναι δικό τους. Είναι δικό μας.