Δείτε τη συλλεκτική φωτογραφία για Ελένη Φουρέιρα μαγιό χωρίς ρετούς από το δύο χιλιάδες δεκατρία στην παραλία μαζί με την άγνωστη αδερφή της
Το ιστορικό παπαρατσικό ντοκουμέντο με τη Φουρέιρα και την αδερφή της που ελάχιστοι θυμούνται.
Αν νομίζετε ότι η Ελένη Φουρέιρα απέκτησε τις απίστευτες αναλογίες της τώρα, μάλλον πρέπει να ρίξετε μια ματιά στο αρχείο μας. Γυρίζουμε τον χρόνο πίσω στο καλοκαίρι του δύο χιλιάδες δεκατρία, τότε που η εκρηκτική τραγουδίστρια έκανε τα πρώτα της μεγάλα βήματα και ο φωτογραφικός φακός την τσάκωσε στην πλαζ μαζί με την άγνωστη στο ευρύ κοινό αδερφή της, σε μια λήψη γεμάτη φυσικότητα και μηδέν φίλτρα.
Το επικό φωσφοριζέ μπικίνι και τα καλά γονίδια της οικογένειας Φουρέιρα στην άμμο.
Στη φωτογραφία εκείνης της εποχής, η Ελένη κυκλοφορούσε με ένα μικροσκοπικό μαύρο μπικίνι, αλλά τα βλέμματα έκλεψε η αδερφή της που στεκόταν δίπλα της. Φορώντας ένα απίστευτο φωσφοριζέ κίτρινο και ροζ μαγιό που έβγαζε μάτι από χιλιόμετρα, απέδειξε στους λουόμενους ότι τα καλά γονίδια είναι ξεκάθαρα οικογενειακή υπόθεση, αφήνοντας τους πάντες στην παραλία με το στόμα ανοιχτό.
Γιατί αυτή η αναδρομή στο δύο χιλιάδες δεκατρία αποδεικνύει ότι η Φουρέιρα δεν έχει ανάγκη το φώτοσοπ.
Αυτό το συλλεκτικό throwback έχει τρελάνει το διαδίκτυο γιατί δείχνει τα δύο κορίτσια στην καθημερινότητά τους, να βγαίνουν από το νερό και να φτιάχνουν τα μαλλιά τους σαν κανονικοί άνθρωποι μακριά από τα επαγγελματικά φώτα. Η Φουρέιρα από τότε διέθετε κορμί φέτες και αυτή η αμοντάριστη λήψη αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όσους νομίζουν ότι όλα είναι αποτέλεσμα του σημερινού ψηφιακού ρετούς.
Μια 16χρονη καρδιά προσπαθεί ν’ αντέξει το ισχυρότερο σοκ! Η Βικτώρια Δέλλα κόρη του Τραϊανού Δέλλα και της Γωγώς Μαστροκώστα φωνάζει τον πόνο της για τον θάνατος της μητέρας της, μέσα από την προσωπική της σελίδα. Ποια είναι η λαμπερή Βικτώρια; Πόσα γνωρίζετε ως σήμερα για τη ζωή της; Η Βικτώρια Δέλλα γεννήθηκε το 2008 (είναι 16 χρονών), πηγαίνει ακόμα σχολείο στην Αθήνα, και η γέννησή της ήταν ένα κανονικό θαύμα, αφού ήρθε στον κόσμο μόλις λίγους μήνες μετά την πρώτη διάγνωση της Γωγώς Μαστροκώστα με τον καρκίνο, δίνοντάς της τη δύναμη να παλέψει.
Η αδυσώπητη πλευρά της ζωής
Η ζωή είναι πολύ άδικη και μερικές φορές σε χτυπάει εκεί που πονάς πιο πολύ. Όλος ο κόσμος έχει συγκλονιστεί από τον χαμό της Γωγώς Μαστροκώστα, αλλά το μυαλό όλων μας πάει κατευθείαν στην κόρη της, τη Βικτώρια Δέλλα. Το κορίτσι αυτό γεννήθηκε το δύο χιλιάδες οκτώ, που σημαίνει ότι σήμερα είναι μόλις δεκαέξι χρονών, ένα παιδί στην πιο τρυφερή ηλικία, που αντί να χαίρεται τα νιάτα της και να σχεδιάζει το μέλλον της, αναγκάζεται να αποχαιρετήσει τον πιο δικό της άνθρωπο, τη μάνα της.
Το κορίτσι αυτό γεννήθηκε το δύο χιλιάδες οκτώ, που σημαίνει ότι σήμερα είναι μόλις δεκαοκτώ χρονών. Είναι ένα παιδί που μόλις τελειώνει το σχολείο και ετοιμάζεται για τα επόμενα βήματά του, και αντί να χαίρεται τα νιάτα της, αναγκάζεται να αποχαιρετήσει τον πιο δικό της άνθρωπο, τη μάνα της.
Το θαύμα της γέννησης το 2008 και η μάχη που έδινε από κούνια μαζί με τη Γωγώ.
Η ιστορία αυτού του κοριτσιού κρύβει πίσω της ένα συγκλονιστικό παρασκήνιο. Η Βικτώρια ήρθε στον κόσμο ως ένα αληθινό θείο δώρο, καθώς η Γωγώ Μαστροκώστα έμαθε για το σοβαρό πρόβλημα της υγείας της και τον καρκίνο μόλις λίγους μήνες μετά τη γέννηση της κόρης της. Το μωρό αυτό έγινε η μοναδική δύναμη και η σανίδα σωτηρίας για να παλέψει η Γωγώ με την ασθένεια. Μεγαλώνοντας στα νότια προάστια, η Βικτώρια έβλεπε τη μάνα της να βγαίνει πάντα νικήτρια, έχοντας κληρονομήσει από εκείνη το πεισματάρικο βλέμμα και την εντυπωσιακή της εμφάνιση.
Η στάση ζωής μακριά από τη δημοσιότητα και ο βράχος που λέγεται Τραϊανός Δέλλας.
Η Βικτώρια, παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε με δύο πασίγνωστους γονείς, τον Τραϊανό Δέλλα και τη Γωγώ, δεν θέλησε ποτέ να γίνει μαϊντανός στα περιοδικά και στα κοινωνικά δίκτυα. Κράτησε το προφίλ της στο ίνσταγκραμ κλειστό και προστατευμένο, μένοντας ένα μαζεμένο παιδί, αφοσιωμένο στο σπίτι του. Τώρα, σε αυτές τις μαύρες ώρες στον Ευαγγελισμό, στέκεται σαν παλικάρι στο πλευρό του πατέρα της που έχει γίνει σκιά του εαυτού του. Τα λόγια της ραγίζουν και τις πέτρες, αποδεικνύοντας ότι ο χρόνος που αφιέρωσε σε αυτή τη σπουδαιότερη γυναίκα της ζωής της είναι η μόνη περιουσία που δεν θα της πάρει ποτέ κανένας θάνατος.
Το σπαραξικάρδιο αντίο στη Γωγώ Μαστροκώστα και ο βράχος που λέγεται Τραϊανός Δέλλα.
Αυτό το μεσημέρι, οι αναμνήσεις είναι η ίδια μας η ζωή και μια ματιά στις παλιές φωτογραφίες της Γωγώς σε κάνει να δακρύζεις, σκεπτόμενος την ατμόσφαιρα που επικρατεί τώρα στο σπίτι τους. Η Βικτώρια στάθηκε παλικάρι όλο αυτόν τον καιρό που η μάνα της μπαινοέβγαινε στον Ευαγγελισμό, δίνοντας κουράγιο στον πατέρα της που είχε γίνει σκιά του εαυτού του πάνω από το κρεβάτι του πόνου. Τα λόγια της για τη Γωγώ ραγίζουν και τις πέτρες, αποδεικνύοντας ότι ο χρόνος που αφιέρωσε σε αυτή τη σπουδαία γυναίκα είναι η μόνη περιουσία που δεν θα της πάρει ποτέ κανένας θάνατος.
Η κρυφή ιστορία πίσω από τη φωτογραφία για Μενεγάκη μαγιό χωρίς ρετούς με το ξένο μωρό στην Άνδρο και πώς παίχτηκε το παιχνίδι με τους παπαράτσι.
Ποιο ήταν το μωρό που κράτησε η Ελένη Μενεγάκη στην παραλία Άχλα.
Όλος ο κόσμος που είδε εκείνο το θρυλικό εξώφυλλο το καλοκαίρι του δύο χιλιάδες δώδεκα νόμιζε ότι η παρουσιάστρια απολάμβανε μια αυθόρμητη οικογενειακή στιγμή. Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο πιπεράτη, αφού το μωράκι που βλέπετε να κρατάει τρυφερά στην αγκαλιά της μέσα στα κρυστάλλινα νερά της Άνδρου ήταν το παιδί μιας άλλης γυναίκας, που έτυχε να κάνει το μπάνιο της στην ίδια παραλία εκείνη την ημέρα.
Πώς η παρουσιάστρια σκηνοθέτησε τη λήψη με τον Μανώλη Μαυρομουστακάκη.
Στον κόσμο των media τα πράγματα δεν ήταν ποτέ μαύρο ή άσπρο και η Ελένη ήξερε να προσαρμόζει τη στρατηγική της ανάλογα με την περίοδο. Εκείνο το μεσημέρι, ο γνωστός φωτορεπόρτερ Μανώλης Μαυρομουστακάκης δεν ήταν καθόλου κρυμμένος στα βράχια, αλλά στεκόταν ολοφάνερα στα λίγα μέτρα μπροστά της, με τη Μενεγάκη να παίρνει το ξένο μωρό και να σκηνοθετεί με απόλυτο επαγγελματισμό το ιδανικό πλάνο που θα ξετρέλαινε τα περίπτερα.
Η εβδομάδα με το ίδιο μπλε, το κίτρινο, το ροζ, το γκρι το κόκκινο, το πουά μαγιό και οι αναμνήσεις που μένουν ζωντανές.
Για να βγουν μάλιστα πολλά διαφορετικά θέματα για τα περιοδικά, η παρουσιάστρια φορούσε το συγκεκριμένο μπλε ηλεκτρί μπικίνι, αλλά κάθε μέρα εκείνη την εβδομάδα φορούσε άλλο χρώμα, φροντίζοντας και για τα επόμενα εξώφυλλα, δείχνοντας ότι τίποτα δεν αφηνόταν στην τύχη.
Ελένη Μενεγάκη! πάνω από 3 δεκαετίες μονοπωλεί το ενδαιφε΄ρον όσων ασχολούνται με το lifestyle. Ακόμα κια τώρα μετά την αποχώρηση της το κοινό δεν…ξεχνά την ωραία Ελένη. Η επιστροφή στο καλοκαίρι του δύο χιλιάδες δώδεκα και η αυθεντική πλευρά του lifestyle.
Αν σου λείπουν οι εποχές που τα περιοδικά στα περίπτερα μοσχοπουλούσαν για μια και μόνο λήψη, αυτή η φωτογραφία θα σε ταξιδέψει πίσω στο χρόνο. Η Ελένη Μενεγάκη εμφανίζεται στην αγαπημένη της παραλία Άχλα στην Άνδρο, φορώντας ένα άκρως κοριτσίστικο ροζ πουά μπικίνι και λευκά γυαλιά ηλίου, θυμίζοντάς μας πώς ήταν τα καλοκαίρια στα νότια και στα νησιά πριν γεμίσουν τα πάντα με τα σημερινά social media.
Η αμοντάριστη αλήθεια στην αμμουδιά μακριά από τα φίλτρα του ίνσταγκραμ.
Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο έχει γράψει ιστορία γιατί δείχνει την παρουσιάστρια στην πιο χαλαρή της στιγμή, την ώρα που ρυθμίζει το μαγιό της και ετοιμάζεται για τη βουτιά της. Ο κόσμος ψάχνει ακόμα και σήμερα αυτές τις εικόνες γιατί θέλει να βλέπει τα αγαπημένα του πρόσωπα χωρίς τις ψηφιακές διορθώσεις και τα βαριά φώτα του τηλεοπτικού στούντιο, αποδεικνύοντας ότι η φυσική γοητεία δεν χάνεται.
Πώς οι παλαιότερες φωτογραφίες των διασήμων γίνονται οι πιο δυνατές αναμνήσεις.
Αυτές οι αρχειακές λήψεις κρύβουν μέσα τους μια ολόκληρη εποχή από την ελληνική σόουμπιζ που έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η Άνδρος για την Ελένη ήταν και παραμένει ο προσωπικός της παράδεισος, και κάθε φορά που ένα τέτοιο καρέ έρχεται στην επιφάνεια, οι θαυμαστές της έχουν την ευκαιρία να δουν πώς χτιζόταν ο μύθος της πιο δημοφιλούς παρουσιάστριας της χώρας.
Ψάχνετε για φθηνή βενζίνη νότια προάστια και έχετε απελπιστεί; Δείτε πόσο έφτασε η αμόλυβδη στην Aegean στη Γλυφάδα και κλάψτε μαζί μας.
Πού θα βρεις φθηνή βενζίνη νότια προάστια ή μάλλον πώς θα κλειδώσεις το αμάξι στο γκαράζ.
Καλά, μεταξύ μας τώρα, αν κάθεσαι στο καφενείο και ανοίγεις το κινητό για να βρεις φθηνή βενζίνη νότια προάστια, μάλλον σου αρέσουν τα παραμύθια. Μια βόλτα να κάνεις από το πρατήριο της Aegean στη λεωφόρο Ανδρέα Παπανδρέου στη Γλυφάδα, εκεί στη γωνία με τη Γραβιάς, θα σου φύγει το κλαπέτο, αφού η απλή αμόλυβδη ενενήντα πέντε έχει σκαρφαλώσει στο δύο κόμμα μηδέν εβδομήντα επτά το λίτρο και το γέμισμα πλέον θέλει υπογραφή από συμβολαιογράφο.
Πόσο πάει το μαλλί για το πετρέλαιο και την κατοστάρα αν έχεις βαρύ πόδι στο γκάζι.
Και καλά, εσύ έχεις απλό αμαξάκι και την παλεύεις, σκέψου όμως τον άλλον που έχει επαγγελματικό με diesel κίνησης ή κάνα εργαλείο που θέλει κατοστάρα για να πάρει μπρος. Το diesel στην ταμπέλα γράφει ένα κόμμα επτακόσια έντεκα και η κατοστάρα έχει χτυπήσει δύο κόμμα εκατόν ενενήντα επτά, κάνοντας το καύσιμο πιο ακριβό και από το ουίσκι το δωδεκάρι, που στο τέλος θα μας αναγκάσουν να πηγαίνουμε στη δουλειά με το γαϊδουράκι όπως οι παππούδες μας.
Τι θα γίνει με την ακρίβεια στα καύσιμα και πότε θα δούμε άσπρη μέρα στις ταμπέλες.
Το καλύτερο όμως είναι ότι αν εσύ ο δημότης παρκάρεις κατά λάθος πάνω στη ράμπα, θα σου κόψουν το κεφάλι με πρόστιμα και κλήσεις, αλλά για το ότι οι τιμές έχουν πάρει την ανηφόρα και δεν σταματούν πουθενά, εκεί κανένας δεν ιδρώνει. Οι οδηγοί στα νότια κάνουν τάματα για να πετύχουν κάνα φτηνό βενζινάδικο για να βγει η βδομάδα, αλλά όπως πάει το πράγμα, η μόνη σίγουρη λύση για να γλιτώσεις λεφτά είναι να κόψεις τις βόλτες και να το ρίξεις στο ποδοκίνητο.
Έμεινες με το Smartάκι στο χέρι, γυρνάς τη μίζα και νεκρίλα. Μην πανικοβάλλεσαι, κλασικό κουσούρι. Όταν αποσυντονίζονται ή χάνουν τον κώδικα τα κλειδιά, το αμάξι νομίζει ότι πάνε να το κλέψουν, ενεργοποιεί το immobilizer και μπαίνει σε safe mode. Δες εδώ ακριβώς τι σου συμβαίνει, πώς θα μπεις μέσα, τι θα ακούσεις και πώς να το ξεμπλοκάρεις προσωρινά.
Πώς θα μπεις μέσα αφού δεν ακούει τίποτα
Όταν αποσυντονιστεί το κλειδί, το τηλεκοντρόλ είναι νεκρό. Το χειρότερο είναι ότι οι κλειδαριές στα Smart δεν κλειδώνουν ούτε ξεκλειδώνουν χειροκίνητα με τον παραδοσιακό τρόπο αν πατήσεις τα κουμπιά από μέσα, γιατί όλα ελέγχονται ηλεκτρονικά από τον εγκέφαλο. Στο χερούλι της πόρτας υπάρχει μια κλασική κλειδαριά. Βάζεις το κλειδί εκεί, γυρνάς χειροκίνητα, ακούγεται το κλακ και ανοίγει μόνο αυτή η πόρτα. Προσοχή όμως γιατί οι υπόλοιπες πόρτες και το πορτμπαγκάζ θα μείνουν κλειδωμένα. Μπαίνεις κανονικά από την πόρτα που άνοιξες.
Τι κάνει η μηχανή και η μίζα όταν γυρνάς το κλειδί
Κάθεσαι στη θέση σου, βάζεις το κλειδί στη μίζα χαμηλά ανάμεσα στα καθίσματα και το γυρνάς. Η αντίδραση της μηχανής είναι απόλυτο μηδέν. Η μίζα δεν γυρνάει καθόλου και ο κινητήρας δεν κάνει ούτε κιχ. Δεν είναι ότι πάει να πάρει και σβήνει, είναι εντελώς νεκρό. Το μόνο που θα ακούσεις είναι ένα ξερό, ηλεκτρικό κλικ κλακ από τα ρελέ κάτω από το ταμπλό. Είναι ο ήχος που σου λέει ότι έλαβα το σήμα αλλά σου κόβω το ρεύμα.
Τι λαμπάκια ανάβουν στο ταμπλό ανάλογα το μοντέλο σου
Κοίταξε καλά την ψηφιακή οθόνη στο καντράν, εκεί που κανονικά δείχνει τις ταχύτητες N ή P.
Αν έχεις το παλιό Smart W450 των 600 ή 700 κυβικών, αντί για το N θα δεις να αναβοσβήνει ένα εικονίδιο με ένα κλειδί. Αν το αμάξι έχει φάει μεγαλύτερο σκάλωμα με το κιβώτιο ή το immobilizer, μπορεί να σου βγάλει τρεις οριζόντιες γραμμές.
Αν έχεις το πιο νέο Smart W451 των 1000 κυβικών, εδώ το σύστημα σε προειδοποιεί με το που πας να ξεκλειδώσεις. Αν το κλειδί έχει χάσει τον κώδικα, τα φλας και τα αλάρμ θα αναβοσβήσουν γρήγορα 9 φορές συνεχόμενα. Μετά, στη μίζα, θα σου πετάξει πάλι το κλειδάκι ή τις γραμμές στο καντράν.
Τα υπόλοιπα λαμπάκια όπως check engine, μπαταρία και λάδια μένουν αναμμένα κανονικά, αφού το ρεύμα του αυτοκινήτου ανοίγει στη θέση ON, αλλά η ανάφλεξη είναι κλειδωμένη.
Γιατί έγινε αυτό
Πρώτη αιτία είναι η μπαταρία του κλειδιού καθώς έπεσε η μικρή μπαταρία μέσα στο τηλεκοντρόλ. Δεύτερη αιτία είναι η μπαταρία του αυτοκινήτου αν αποφορτίστηκε τελείως η μεγάλη μπαταρία του Smart και έχασε τις μνήμες του ο εγκέφαλος. Τρίτη αιτία είναι οι παρεμβολές αν το κλειδί έφαγε φλασιά από κάποιο ισχυρό μαγνητικό πεδίο, για παράδειγμα κοντά σε πυλώνες ρεύματος ή μεγάλα ραντάρ.
Πώς ξεμπλοκάρει προσωρινά με τον Κωδικό Έκτακτης Ανάγκης
Αν έχεις ξεμείνει κάπου και πρέπει να φύγεις, υπάρχει ένα κόλπο για το παλιό Smart, αν έχεις βέβαια τον τετραψήφιο κωδικό κλειδιού Key Code που αναγράφεται στο καρτελάκι του κατασκευαστή μαζί με τα βιβλία του αυτοκινήτου.
Η χειροκίνητη διαδικασία είναι η εξής. Βάζεις το κλειδί στη μίζα και το γυρνάς στη θέση ON για να ανάψουν τα λαμπάκια. Το κλειδάκι αναβοσβήνει στην οθόνη. Πατάς και κρατάς πατημένο το κεντρικό κουμπί του κλειδώματος στο ταμπλό, αυτό με το σήμα του Smart ή το λουκέτο. Το κλειδάκι στην οθόνη θα σβήσει και θα αρχίσει να αναβοσβήνει αργά. Μετράς τις αναλαμπές. Όταν αναβοσβήσει τόσες φορές όσος είναι ο πρώτος αριθμός του κωδικού σου, αφήνεις το κουμπί. Ξαναπατάς το κουμπί και μετράς για τον δεύτερο αριθμό. Επαναλαμβάνεις το ίδιο για όλους τους τέσσερις ψηφίους. Αν τα κάνεις σωστά, το κλειδάκι θα σβήσει, θα εμφανιστεί το γράμμα N και το αμάξι θα πάρει μπροστά για μία μόνο φορά, ίσα ίσα για να πας στο συνεργείο.
Δείτε το επικό κατασκευαστικό παράδοξο στην οδό Παλμύρας στη Γλυφάδα όπου ο ποδηλατόδρομος θυμίζει Ευρώπη αλλά το πεζοδρόμιο έχει κολόνα για το…μάτιασμα στη μέση.
Πώς η οδός Παλμύρας στη Γλυφάδα έγινε ευρωπαϊκή αλλά μόνο για τα ποδήλατα.
Αν περάσεις μια βόλτα από την οδό Παλμύρας στη Γλυφάδα θα εντυπωσιαστείς από τον ολοκαίνουργιο και κατακόκκινο ποδηλατόδρομο που θυμίζει έντονα προάστιο του Άμστερνταμ. Οι αρμόδιοι έβαλαν διαγραμμίσεις, βέλη κατεύθυνσης, σήματα στοπ και ειδική άσφαλτο για να κυκλοφορούν οι ποδηλάτες με άνεση, όμως φαίνεται πως η έμπνευση των μηχανικών στέρεψε μόλις έφτασαν στο κομμάτι που αφορά τους απλούς πεζούς της γειτονιάς.
Το επικό κατασκευαστικό παράδοξο με την κολόνα φωτισμού που παρκάρει στη μέση του πεζοδρομίου.
Το απόλυτο χάιλαϊτ της ελληνικής πατέντας ξετυλίγεται ακριβώς δίπλα από τις λωρίδες των ποδηλάτων, όπου το πεζοδρόμιο έχει μεταμορφωθεί σε παγίδα για γερά νεύρα. Όπως φαίνεται πεντακάθαρα στη φωτογραφία, μια τεράστια μαύρη κολόνα φωτισμού έχει φυτευτεί ακριβώς στη μέση του τσιμέντου, λες και μπήκε εκεί επίτηδες για το μάτιασμα για να μην δείχνει το έργο υπερβολικά τέλειο. Αυτό σημαίνει ότι αν κυκλοφορείς με παιδικό καρότσι, με τα ψώνια ή έχεις κινητικά προβλήματα, πρέπει να κάνεις ελιγμούς και να κατέβεις στον ποδηλατόδρομο ή στον δρόμο με τα αυτοκίνητα για να συνεχίσεις την πορεία σου.
Τι θα γινόταν αν ένας οδηγός έκλεινε το πεζοδρόμιο και γιατί για τον δήμο δεν τρέχει τίποτα.
Εδώ φυσικά μπαίνει για ακόμα μια φορά το γνωστό ανέκδοτο με τα δύο μέτρα και δύο σταθμά στην πόλη μας. Αν ένας κάτοικος της Γλυφάδας τολμούσε να παρκάρει τη μηχανή ή το αυτοκίνητό του πάνω στο πεζοδρόμιο ή στη λωρίδα του ποδηλατόδρομου, οι επιπτώσεις θα ήταν άμεσες με τσουχτερά πρόστιμα από τη δημοτική αστυνομία και αφαιρέσεις πινακίδων με συνοπτικές διαδικασίες. Όταν όμως το ίδιο το έργο του δήμου αφήνει μόνιμα εμπόδια που κόβουν την πρόσβαση των δημοτών στα πεζοδρόμια, εκεί όλα είναι καλώς καμωμένα και κανένας δεν ζητάει ευθύνες.
Αυτό το σκηνικό στην Άνω Γλυφάδα είναι για γέλια και για κλάματα! Το να φτιάχνεις ράμπα που σε πετάει κατευθείαν πάνω στην κολόνα της ΔΕΗ είναι ο ορισμός της ελληνικής πατέντας.
Αν νομίζατε ότι τα έχετε δει όλα στους δρόμους της Αθήνας, μια βόλτα μέχρι την Άνω Γλυφάδα θα σας πείσει για το αντίθετο. Οι φοβεροί μάστορες που ανέλαβαν το έργο σκέφτηκαν να πρωτοτυπήσουν και έφτιαξαν μια πανέμορφη γωνία με κόκκινα πλακάκια για να έχουν πρόσβαση οι κάτοικοι με τα καρότσια, μόνο που ξέχασαν μια μικρή, ασήμαντη λεπτομέρειες, ότι ο δρόμος μετά τη ράμπα είναι εντελώς κλειστός.
Τι δουλειά έχει μια κολόνα της ΔΕΗ και ένα ΚΑΦΑΟ στην έξοδο κινδύνου για τα καρότσια.
Το απόλυτο παράδοξο της ελληνικής τρέλας ξετυλίγεται μόλις προσπαθήσεις να ανέβεις με το παιδικό καρότσι ή το καροτσάκι των ψωνίων στο συγκεκριμένο σημείο. Εκεί που λέτε δόξα τω Θεώ έχει ράμπα, τρώτε μια απίστευτη σφαλιάρα από την πραγματικότητα, αφού η έξοδος σας στέλνει συστημένους πάνω σε μια τσιμεντένια κολόνα της ΔΕΗ και σε ένα τεράστιο γκρίζο κουτί ΚΑΦΑΟ, αναγκάζοντάς σας να κάνετε όπισθεν και να βγείτε πάλι στο οδικό δίκτυο παρέα με τα αυτοκίνητα.
Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά για τα πρόστιμα και τις επιπτώσεις στους δημότες.
Το πιο ωραίο βέβαια με αυτή την ιστορία είναι ο νόμος και η τάξη. Πολύ σωστά, αν ένας απλός δημότης ή ένας οδηγός κάνει το λάθος και κλείσει έστω και για λίγα λεπτά τη ράμπα, θα έχει αμέσως τις ανάλογες επιπτώσεις, με το ροζ χαρτάκι της κλήσης να φιγουράρει στο παρμπρίζ, αφαίρεση πινακίδων και τσουχτερό πρόστιμο. Όταν όμως το ίδιο το κράτος ή οι εταιρείες κοινής ωφέλειας παρκάρουν μόνιμα ολόκληρα τσιμέντα και σίδερα πάνω στη διάβαση των πεζών, εκεί φαίνεται πως όλα είναι νόμιμα και κανένας δεν πληρώνει το μάρμαρο.
Πού θα κάνετε καταγγελία για τα κλειστά πεζοδρόμια και τις ράμπες παγίδες της περιοχής.
Η φωτογραφία αυτή κάνει ήδη τον γύρο των νότιων προαστίων και οι κάτοικοι αναρωτιούνται αν το έργο έγινε για πεζούς ή για να κάνουν εξάσκηση στο παρκούρ οι μαθητές της γειτονιάς. Αν έχετε πετύχει και εσείς τέτοια κατασκευαστικά θαύματα έξω από το σπίτι σας, μπορείτε να υποβάλετε τα παράπονα σας στην τεχνική υπηρεσία που ανήκει ο δήμος Γλυφάδας ή να χρησιμοποιήσετε τις ειδικές εφαρμογές για καταγγελία για κλειστό πεζοδρόμιο, μήπως και φιλοτιμηθεί κανείς να μετακινήσει το κουτί.
Δείτε πώς μια παλιά σιδερένια πόρτα με έντονα χρώματα και κεραμικά πλακάκια μπορεί να μεταμορφώσει την είσοδο του σπιτιού σας και να δώσει παραδοσιακό στυλ.
Πώς μπορείτε να αναπαλαιώσετε μια παλιά σιδερένια πόρτα αυλής με έντονα χρώματα.
Αν έχετε στο σπίτι σας μια παλιά είσοδο και ψάχνετε οικονομικές ιδέες για ανακαίνιση, ο συνδυασμός των χρωμάτων είναι η καλύτερη λύση. Όπως βλέπουμε στη φωτογραφία, μια κλασική σιδερένια πόρτα μπορεί να αλλάξει τελείως αν βαφτεί με ένα φωτεινό κίτρινο χρώμα, ενώ το επάνω παραδοσιακό καγκελωτό σχέδιο αναδεικνύεται μοναδικά με μια έντονη μπλε ή θαλασσί απόχρωση που θυμίζει ελληνικό νησί.
Ποια διακοσμητικά στοιχεία ταιριάζουν σε μια παραδοσιακή αυλή με κεραμικά πλακάκια.
Για να αποκτήσει ο εξωτερικός τοίχος του σπιτιού σας ξεχωριστό χαρακτήρα, μπορείτε να επενδύσετε τη διακόσμηση με χειροποίητα κεραμικά στοιχεία και παραδοσιακά χρωματιστά πλακάκια. Τοποθετώντας τα περιμετρικά από την κίτρινη πόρτα, σε συνδυασμό με μια μεγάλη θαλασσί πήλινη γλάστρα στην είσοδο, δημιουργείτε μια πανέμορφη γωνιά που τραβάει τα βλέμματα των περαστικών και δίνει αξία στο ακίνητό σας.
Πού θα βρείτε τεχνίτες για παραδοσιακά σιδερένια κάγκελα και κατασκευές στη Γλυφάδα.
Όταν σχεδιάζετε την ανακαίνιση της μονοκατοικίας ή του κήπου σας στα νότια προάστια, η επιλογή για σιδερένιες πόρτες και κάγκελα με σχέδια της παλιάς Αθήνας απαιτεί έμπειρους σιδεράδες. Μια βόλτα στις γειτονιές της περιοχής θα σας δώσει έμπνευση από σπίτια που διατηρούν αναλλοίωτο το μεράκι της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, συνδυάζοντας την ασφάλεια με την υψηλή αισθητική.
Γιατί ένα απλό σπασμένο παγκάκι στο πεζοδρόμιο κρύβει όλη την αλήθεια για τη ζωή μας στην πόλη.
Κάποιοι μπορεί να κοιτάξουν αυτή τη φωτογραφία και να σκεφτούν τις παλιές καλές εποχές, τότε που ο κόσμος μαζευόταν στις γειτονιές και τα έλεγε στα παγκάκια κάτω από τα δέντρα. Όμως, όσο ρομαντική και αν φαίνεται με την πρώτη ματιά αυτή η εικόνα, η αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή, αφού αυτό το ταλαιπωρημένο και σπασμένο ξύλο φωνάζει από μακριά για το πόσο αφημένοι είμαστε στην τύχη μας από αυτούς που έπρεπε να προσέχουν την καθημερινότητά μας.
Πώς η καθημερινή αδιαφορία μετατρέπει τις γειτονιές μας σε σκηνικό εγκατάλειψης.
Το να περπατάς στον δρόμο και να αντικρίζεις ένα δημόσιο κάθισμα σε αυτή την άθλια κατάσταση δείχνει τη γενικότερη αδιαφορία που βιώνουμε καθημερινά στις πόλεις μας. Τα σαπισμένα ξύλα και η σκουριά δεν είναι απλά μια κακή αισθητική, αλλά η απόδειξη ότι κανένας δεν νοιάζεται για τον πολίτη που θέλει να βγει μια βόλτα, να ξαποστάσει ή να απολαύσει τη γειτονιά του, αφήνοντας τα πάντα να ρημάζουν στο πέρασμα του χρόνου.
Ποιο είναι το μήνυμα που στέλνουν οι κάτοικοι μέσα από αυτές τις εικόνες της ντροπής.
Αυτή η φωτογραφία κάνει τον γύρο του διαδικτύου γιατί καθρεφτίζει το παράπονο κάθε απλού ανθρώπου που βλέπει την περιοχή του να υποβαθμίζεται χωρίς λόγο. Ο κόσμος έχει κουραστεί να ακούει μεγάλα λόγια και υποσχέσεις για σύγχρονες πόλεις το έτος χίλια εννιακόσια είκοσι έξι, όταν την ίδια στιγμή η πραγματικότητα στους δρόμους δείχνει ότι ακόμα και για τα πιο απλά και αυτονόητα πράγματα είμαστε εντελώς μόνοι μας και ξεχασμένοι.